Een brief over de eucharistie

//Een brief over de eucharistie

Een brief over de eucharistie

UTRECHT (RKnieuws.net) –

De bisschoppen van Nederland hebben een brief over de eucharistie geschreven. De brief is eind mei enkel aan de priesters gestuurd. Waarom dat gebeurde, laat zich raden.

Elk misoffer vraagt om een waardige en eerbiedige viering, aldus de bisschoppen. ’Wij vragen dat u uw eigen praktijk van liturgie-vieren, alsmede het liturgisch gebruik van uw kerkgebouw zorgvuldig onderzoekt. Waar dat nodig is, dient u tot bijstellingen te komen’.       

De bisschoppen wijzen er onder meer ook op dat de gelovigen knielen bij het binnenkomen of verlaten van de ruimte waar het H. Sacrament wordt bewaard. De priester moet knielen voor de eucharistische gedaanten na de consecratie en voorafgaand aan de uitnodiging tot communiceren. De priesters worden aangemoedigd elke dag het misoffer op te dragen, waarbij de gelovigen aanwezig kunnen zijn.          

In de brief wordt er verder op gewezen dat de priesters de ritus nauwgezet moeten volgen en uitsluitend gebeden uit de goedgekeurde liturgische boeken mogen gebruiken. Ook mag er niet over tafelgebed gesproken worden, maar wel over eucharistisch gebed.             

Verder wijzen de bisschoppen er onder meer op dat het tabernakel brandveilig en inbraakvrij moet zijn. Het Lichaam van Christus moet bewaard worden in de daarvoor bestemde cibories en niet in plastic dozen en dergelijke, aldus de bisschoppen.

Geen profaan gebruik kerkgebouwen           

Profaan gebruik van kerkgebouwen is niet gepast. Een kerk is niet te huur of te verhuren. ’Wanneer er concerten of andere voorstellingen dienen plaats te vinden, moet men erop letten, dat deze van religieuze aard zijn en in zekere mate een verkondigend en lofprijzend karakter hebben, waarbij het gepast is om ook enkele gebedsmomenten te houden’.    

De bisschoppen herinneren er ook aan dat de H. Communie niet thuis mag bewaard worden. Zij wijzen er ook op dat het bij de communie onder twee gedaanten niet is toegestaan dat de communicant zelf de H. Hostie neemt en indoopt in de kelk met het H. Bloed.   

Ook wordt er in de brief onder meer aan herinnerd dat het houden van niet-eucharistische zondagsvieringen bij afwezigheid van een priester de goedkeuring vereist van de diocesane bisschop. Volgens de bisschoppen kan het nodig zijn om de aanwezigen bewust te maken van de betekenis van het communiceren in de katholieke Kerk.

Tot zover in het kort. U kunt de brief (gedagtekent 25 mei 2008) in zijn geheel lezen op onze website www.rkkerkbennekom.nl.

De brief vereist zorgvuldige bestudering. We moeten nadenken over wat de brief betekent voor de praktijk van onze parochie, of liever van onze plaatselijke geloofsgemeenschap in Bennekom, die straks, uiterlijk op 1 januari 2010, opgaat in de (groeps)parochie van het verband Veluwe – Rijn.

Zoveel is zeker: de bisschoppen handhaven, of liever keren terug naar, een kerkelijke situatie van vóór het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). Wat houdt dat in.

         De eucharistie is het hart van ons geloof. Daarin verschillen wij niet van mening. Maar dan. Volgens de bisschoppen is de reden van zijn van de priester het vieren van de eucharistie, en wel liefst dagelijks, waarbij dan gelovigen aanwezig kunnen zijn. Het is op dit punt dat er in de laatste decennia een andere beleving, een andere visie is gegroeid in onze geloofsgemeenschappen. Overigens geheel in spoor met de inzichten van het concilie. Zoals ook in de inmiddels wereldwijd bekende brochure van de Nederlandse dominicanen wordt uiteengezet (en hierover vindt u alles op onze website in het onderdeel ‘Dossiers”) zien wij de kerk niet als een hiërarchische, – een priester – kerk met daaraan ondergeschikt het geheel van de leken – gelovigen,  – wat blijkens de brief duidelijk de visie van de bisschoppen is – maar als een kerk waarin het op de eerste plaats gaat om het volk gods, waarvan ook de priesters – paus, bisschoppen, priesters, diakens – deel uitmaken. De priesters zijn dan als dienaren van het volk gods om leiding te geven, te verkondigen en te zorgen voor de diaconie. 

         In laatst bedoelde visie is het de gemeenschap van de gelovigen die eucharistie viert. Het accent wordt daarin meer gelegd op de maaltijdgedachte dan op de offergedachte, zoals in de oude visie, waarin de priester voor en vóór de gemeenschap het offer opdraagt en als een ‘magiër’ een ritueel volvoert waardoor brood en wijn verandert in het lichaam en bloed van Christus waardoor Jezus werkelijk – presentia realis – in ons midden komt.
Ook in de viering door de gemeenschap verandert brood en wijn in het lichaam en bloed van Jezus. Het is de mystiek van ons gelovig bijeenzijn die Jezus in ons midden brengt en de betekenis van zijn lichaam en bloed geeft aan het brood en de wijn die wij in de viering met elkaar delen en eten om zo ook deel te hebben aan en een te worden met Hem die wij proberen in leven en leer te volgen.

         Wat gaat de brief van de bisschoppen voor onze parochie nu, maar ook in de nabije toekomst, betekenen? Kunnen we doorgaan op de reeds ingeslagen weg of moeten we vijftig jaar terug naar bijvoorbeeld de tijd toen onze kerk gebouwd werd?  Hoe staan we dan met de vraag hoe de kerk in de huidige Nederlandse situatie trouw kan zijn aan haar uitgangspunt dat de kerk leeft vanuit de eucharistie als er geen priesters zijn om de eucharistie te vieren? Het kerkvolk moet maar ‘indikken’, is dat de oplossing van de bisschoppen? Voorlopig eindig ik met deze vraagtekens.

Timo Harmsen, 9 juni 2008

By | 2017-05-08T15:34:17+00:00 juni 9th, 2008|nieuwsblad|0 Comments

Leave A Comment