Adieu Parochie – de Stichting, een nadere toelichting

//Adieu Parochie – de Stichting, een nadere toelichting

Adieu Parochie – de Stichting, een nadere toelichting

Mijn vorige artikel “Adieu Parochie – vervolg”, waarin ik om uw reactie heb gevraagd, heeft tot nu toe slechts een paar reacties via de website opgeleverd. De parochianen, die mij persoonlijk reeds hebben meegedeeld met  het oprichten van een stichting in te stemmen, hebben dat niet ook nog eens  via het enquêteformulier op de website gedaan. Dat was wel mijn bedoeling. Dit is in mijn artikel kennelijk niet duidelijk overgekomen.

 

In de contacten die ik zelf, maar eigenlijk vooral Marijke met medeparochianen had vielen een aantal belangrijke opmerkingen te noteren. Ik geef u er hier een paar. En ik geef er enig commentaar bij. (De vermelde opmerkingen zijn geen letterlijke citaten, maar eigen weergaven.)

 

Hans Wilmink heeft toch gezegd dat alles hetzelfde zou blijven. Voor mij hoeft er niets te veranderen, behalve dan een grotere parochiezaal.

Commentaar:  De opmerking ‘er verandert toch niets’ heb ik vaak gehoord. Ik acht dit het resultaat van het voortdurend verhullend spreken over de bedoeling en de gevolgen van de fusie. De besturen van de parochies willen kennelijk zo veel mogelijk de rust bewaren en zo weinig mogelijk openlijk in de problemen roeren. Zij zullen wel zien hoe het zich verder ontwikkelt. In zijn openingstoespraak heeft Hans Wilmink voortreffelijke dingen gezegd over een voortreffelijke parochie. En over de voorstelling van zaken betreffende  de parochiefusie ga ik hier niet met hem in discussie. Hij spreekt van uit een andere positie dan ik kan spreken. “We hebben de toekomst zelf in de hand”, zei hij, maar we moeten hem zelf maken zoals we steeds hebben gedaan. De tijden zijn intussen wel veranderd. Alleen het centralistische bestuursdenken in de leiding van de Kerk is onveranderd gebleven. Om daarin op lokaal niveau staande te kunnen blijven hebben wij een onafhankelijk juridisch instrument als de stichting in de toekomst dringend nodig. En die toekomst ligt naar mijn mening dichterbij dan Hans Wilmink in zijn toespraak liet blijken.

 

Als mijn bijdrage naar de ‘centrale pot’ gaat, weet ik nog niet of ik dat nog wel doe.

    Gaat het geld van de stichting ook naar de centrale pot?  Gaat ons geld ook naar armlastige parochies?

Commentaar: Opmerkingen in  deze trant hebben we veel gehoord.

Dit is ons uitgangspunt: Wij vormen een lokale geloofsgemeenschap die als zodanig deelneemt aan de eenheid van de plaatselijke kerk – het bisdom – en de wereldkerk. Daarin willen we loyaal zijn en solidair. We willen wel recht van spreken en recht van gehoor. De tijd van ‘schapen volgen de herder’ is definitief voorbij.

Nu dan ‘ons geld’. Wilmink zei in zijn toespraak op de parochiedag: “….dat de kerkbalans in Bennekom blijft.” Lees dat nog maar eens na in het parochieblad van oktober jl. De bedoeling is dat wat in Bennekom (in het algemeen in de eigen gemeenschap) wordt opgehaald ook in Bennekom (in de eigen gemeenschap) wordt besteed. Dat kunnen de huidige bestuurders van de elf parochies wel zo hebben afgesproken, maar de mannen en vrouwen van nu zijn niet de mannen en vrouwen van straks. En als ik zeg straks bedoel ik dat we hooguit een paar jaar kunnen overzien.
Bovendien, over het geld en zijn besteding beslist straks het ‘centrale’ parochiebestuur. Daarover hebben wij als lokale gemeenschap geen formele zeggenschap meer.

Het geld dat in de stichting komt door de bijdragen van de leden van de lokale gemeenschap en van anderen,  valt buiten de zeggenschap van het parochiebestuur of bisdom. Over de bestemming daarvan beslist het bestuur van de stichting in of na overleg met de lokale gemeenschap, of hoe dit te zijner tijd in de statuten van de stichting wordt geregeld. Het is wel de bedoeling dat in de beslissing over de bestemming van het geld doorklinkt te willen delen in de eenheid van de parochie, de plaatselijke kerk en de wereldkerk en vooropstaat dat we  blijven bijdragen aan ons evenredig deel van de gezamenlijk kosten van de pastores van de nieuwe parochie. Zaken die de lokale gemeenschap graag wil, maar niet zijn voorzien in de begroting van de parochie, kunnen middels de stichting eventueel wel worden gerealiseerd.

 

En om nu niet het uitgangspunt uit het oog te verliezen herhaal ik uit mijn artikel van september jl dat het doel van de stichting is de betrokkenheid bij de rk kerk en de onderlinge samenhang van de plaatselijke katholieke gemeenschap te bevorderen en zoveel mogelijk ook financieel te ondersteunen. Wij zijn een kleine gemeenschap, die gelooft in haar kracht zicht te kunnen blijven presenteren naar binnen en buiten de kerk. We bezetten een mooie plek in Bennekom. Willen we die behouden, dan zullen we een spirituele kracht moeten blijven uitstralen. Daaraan structuur geven zal de taak van de stichting zijn.

 

En tot slot, laat via de website www.rkkerkbennekom.nl of door middel van onderstaand formulier weten wat u ervan vindt.

Timo Harmsen

By | 2017-05-04T14:57:05+00:00 oktober 20th, 2009|nieuwsblad|0 Comments

Leave A Comment