Vaticanum II – Slot

//Vaticanum II – Slot

Vaticanum II – Slot

Van autocratie naar democratie….

 

In mijn vorige artikel [i]) schreef ik al dat we na vijftig jaar sedert het begin van het concilie moeten vaststellen dat het de kerk niet geholpen heeft. In plaats van een vernieuwing te ondergaan  kalfde de kerk in een verontrustend tempo af. Zelfs de kleine groep die bleef – een schamele zes procent – is nog verdeeld in een groep die het met de leiding van de kerk houdt bij een traditionalistische centralistische kerk van vóór het concilie en een groep bij wie het visioen van de vernieuwing levend is gebleven.  De spanning tussen behoud en vernieuwing  bepaalt in belangrijke mate het leven in de kerk en is ook voelbaar in onze eigen geloofsgemeenschap.

 

‘Behoud’ staat voor een dictatoriaal en bureaucratisch bestuurde kerk waar de paus voor de kerk als geheel en de bisschop voor zijn diocees het geloof aan zijn volgelingen voorschrijft en zijn wetten en regels uitvaardigt en afdwingt met dreiging van disciplinaire straffen. [ii]) Paus en bisschoppen willen ons doen geloven dat er onder de mensen sprake is van een geloofscrisis.  Maar er is volop geloof en beleving en religie, als we speuren dat zich achter al het ervaarbare iets verbergt dat ons verstand niet vermag te vatten, iets waarvan de schoonheid en verhevenheid slechts indirect en als een zwakke afglans tot ons komen.[iii]) Crisis is er alleen in de kerk, die door de wijze waarop zij meent haar gezag te moeten uitoefenen, haar geloofwaardigheid heeft verloren.

 

Ik citeer hier wat u o.m. al in noot ii kon lezen:” De afgedwongen grootschalige parochiefusies die leiden tot de verdamping van vitale, lokale gemeenschappen. Met hun onderling sterk verschillende identiteiten en culturen worden hechte gemeenschappen samengevoegd tot een grote, onpersoonlijke eenheid. Daarbij wordt lokaal inspirerend voorgangerschap vervangen door gecentraliseerde “portefeuillehouders” en wordt de inbreng van betrokken leken, vrijwilligers en pastoraal werkers systematisch teruggedrongen. Per saldo betekent dit dat tal van vieringen overgeheveld worden naar de centrale parochiekerk en niet meer in de lokale kerk kunnen of mogen worden gehouden.[iv])

 

De Kerk van Christus is een wereldomvattende gemeenschap van gemeenschappen. [v])
De kleinst  werkzame gemeenschap is de lokale geloofsgemeenschap, zoals onze Maria Virgo Regina gemeenschap. Bij elk van deze gemeenschappen behoren als wezenseigenschappen: leiding, – de gemeenschap geeft leiding aan haar leden –  democratie [vi]) en gelijkheid. Bij een gemeenschap van gemeenschappen wordt de onderlinge verhouding geregeld op basis van het subsidiariteitsbeginsel, hetgeen betekent dat een hogere instantie niet iets moet doen wat door lagere instanties kan worden afgehandeld. [vii]) Wat in Bennekom of in Oosterbeek of in Ede enz. kan worden gedaan moet niet in ‘Wageningen’ of ‘Utrecht’ worden gedaan.

Het tussenschakelen van de ZTB-parochie  had nooit mogen plaatsvinden[viii]). De bisschop die deze doordrukte tegen het gevoel van alle parochiebesturen in, liet geen ruimte aan vitale, van de zelfwerkzaamheid bewust levende lokale geloofsgemeenschappen, die samen met ieder hun eigen identiteit in verscheidenheid één kerk maken, maar bevestigde een in zich zelf opgesloten, aan het aantal beschikbare mannelijke celibataire priesters aangepaste klerikale kerk.

 

In de huidige parochiestructuur heeft de lokale geloofsgemeenschap  geen eigen juridische plek en geen zeggenschap. Geen structuur waarin zij haar eigen bestaan en identiteit kan vorm geven. Omdat anderen over haar regeren verkeert zij in de gevarenzone haar eigenheid zelfs te verliezen. Dat overkomt veel geloofsgemeenschappen in ons bisdom en daarbuiten.[ix] )

 

Om beter te kunnen zijn wie zij is: een open en missionair op kerk en wereld betrokken gemeenschap,  herhaal ik mijn eerder gehouden pleidooi voor het oprichten binnen onze gemeenschap van een eigen rechtspersoon, – een stichting of vereniging. Ik verwijs naar de artikelen die ik eerder in ons Maandblad schreef.[x]) De vereniging kan,  zo mogelijk in samenspraak met de locatieraad, activiteiten en acties initiëren en bevorderen om de gemeenschapsgedachte levend te houden en te versterken.  Daarbij handelen wij binnen de loyaliteit die wij aan de kerk verschuldigd zijn en volgen wij onze christelijke roeping bij te dragen aan de verbreiding van de boodschap van Jezus. Zegt canon 215 van het kerkelijk wetboek dan niet:”Het komt de christengelovige onverminderd toe vrij verenigingen te stichten en te leiden met doelstellingen van charitas of vroomheid of ter bevordering van de christelijke roeping in de wereld, en bijeenkomsten te houden om deze doelstellingen gemeenschappelijk na te streven.”?

 

Een stichting of vereniging als hier bepleit zal het bewustzijn van de eigen waarde en de saamhorigheid van onze lokale gemeenschap sterk kunnen bevorderen en daardoor mensen weer naar de kerk doen terugkeren die er ‘van huis uit’ al toe behoren. Uit de in 2010 gehouden enquête [xi]) volgt dat de grote meerderheid van onze lokale gemeenschap een vernieuwde kerk verlangt. Ik ben er van overtuigd dat, als toonaangevende  en leidinggevende figuren in onze gemeenschap het initiatief nemen tot oprichting van bedoelde rechtspersoon, de gemeenschap  hen unaniem zal volgen. De gemeenschap zal er van opveren.

 

[i] ) Mijn vorige twee artikelen over Vaticanum II: zie dit maandblad van  september en van oktober of ook mijn website www.relisofie.nl.

[ii] ) zie http://bezieldverbandutrecht.nl/index.php/mgr-eijk-een-verslag

[iii] ) Ontleend aan Albert Einstein.

[iv] ) Dat heeft onze geloofsgemeenschap in dit jaar ook ondervonden en we zullen het in 2013 en volgende jaren in nog strengere vorm ondervinden.

[v] ) De kerk is ontstaan al een gemeenschap. Lees in dit verband van Dr.Anthony Padovano:”De geest en de visie van het Volk Gods terugvorderen”. http://www.rk-kerkplein.org/home/themas/Kerk-zijn/kerkstructuren/de-geest-en-de-visie-van-het-volk-gods-terugvorderen

[vi] ) Democratie is niet louter het platte gelijk van de helft plus een, maar impliceert het respect voor de rechten van de minderheden. Maar zelfs een éénhoofdig bestuur, zoals dat van de kerk, kan democratisch functioneren als het maar luistert en veel mensen raadpleegt.

[vii] ) Het subsidiariteitsbeginsel stamt uit de katholieke maatschappijleer, met name uit ‘Quadragesimo anno’ e.a.

[viii] ) Zie http://www.rk-kerkplein.org/home/themas/Kerk-zijn/kerkstructuren/kerk-in-crisis-de-laatste-fase.

[ix] ) Zie de Nieuwsbrief van Katholiek Bennekom van  15 november 2012: “Er wordt hard gewerkt aan de kerk. Twee nieuwe intiatieven roepen gelovigen en kerkleiders op breuklijnen binnen en tussen kerken te overbruggen. Lees hierover inde Marienburg nieuwsbrief van 8 november 2012. Zie ook: bezield verband utrecht.”

[x] ) zie op www.relisofie.nl mijn artikelen “Doodlopende weg”; “De saamhorige geloofsgemeenschap” en “de zelfstandige geloofsgemeenschap”. In dit laatste artikel heb ik uitvoering ook de canoniek rechtelijke aspecten van de door de eigen gelovigen op te richten rechtspersoon toegelicht.

[xi] ) Het verslag van de enquête zal ik u, op uw verzoek,  graag toesturen. U kunt mij e-mailen of bellen 0318-418405. Misschien wil de redactie het weer op de website plaatsen..

By | 2017-04-22T13:09:32+00:00 november 22nd, 2012|nieuwsblad|0 Comments

Leave A Comment