Bijeenkomst Senioren 29 oktober 2013

//Bijeenkomst Senioren 29 oktober 2013

Bijeenkomst Senioren 29 oktober 2013

Een impressie van een deelnemer

Op dinsdag 29 oktober vierden de senioren van onze lokale Bennekomse parochie weer hun halfjaarlijkse bijeenkomst. De opkomst was groter dan ooit. Met ons voluit veertigen waren we. Sedert de vorige bijeenkomst waren twee leden ons door de dood ontvallen; vier hadden met het bereiken van hun 80-jarige leeftijd als het ware hun diploma van ‘de academie van het leven’ behaald en mochten toetreden tot de club van ‘alumni’. Want in de loop der jaren is er onder ons echt een soort clubgevoel ontstaan. Bij elkaar voelen we ons thuis.

Onder leiding van pastor Yuri Saris spraken we met elkaar over “Hemelse verwachting; waar hopen we op na dit leven”. Het onderwerp was wel een schot in de roos, gezien de gretigheid waarmee er op ingegaan werd. Geen lezing van de kant van Yuri, maar een gesprek onder zijn leiding waarin we onze eigen gedachten kwijt konden. Denkend over de hemel zijn we wel aan onze eigen verbeeldingskracht overgeleverd. Maar met het vertonen van een tiental reproducties van hemelse verbeeldingen van kunstenaars uit voorbije tijden wist Yuri onze verbeeldingskracht nog danig te prikkelen.
Van en over de hemel hebben we allen zo onze eigen voorstellingen of denkbeelden. In onze jonge jaren, die tot tachtig jaar teruggaan, leerden we dat de hemel de plaats was waar je moest zien terecht te komen; het doel dat je kon bereiken door God te dienen. In de loop van de jaren werd dat wel een beetje genuanceerd. God schiep niet alleen de hemel; hij schiep ook de aarde, waaraan we de zin van ons bestaan kunnen ontlenen. Maar mooi blijft het verhaal van Mien. Een broer van haar emigreerde op negentienjarige leeftijd naar Australië. Voor haar ouders was, zoals het spreekwoord al zei, dat vertrekken van hem al een beetje doodgaan. “Zorg maar dat je in de hemel komt”, zei haar vader. En iedereen begreep dat hij bedoelde, ‘dan zien we elkaar weer’.
En dan het vagevuur. Met vuur heeft het niet te maken, maar een ‘plek’ waar je de keuzes, die je in je leven maakte, nog eens kunt heroverwegen, zou zijn nut kunnen hebben. Onze kennis is beperkt, “Nu kijken we nog in een spiegel, we zien raadselachtige dingen, maar straks zien we van aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik nog ten dele, maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben.” (Paulus, 1 Kor 13:12) Engelen zien al van aangezicht tot aangezicht, hebben de kennis al ten volle. Voor de engelen die God afwezen was/is er geen ‘vagevuur’. Een mooie gedachte die Yuri ons meegaf.
Hoe mooi onze hemelse verwachtingen ook zijn, weten doen we het niet. We zullen ons moeten laten verrassen.

Met de inmiddels welbekende lunch sloten we onze bijeenkomst af met dank aan Yuri, Marian, Brigit, Mieke, en Marianne.

By | 2017-04-14T15:27:13+00:00 december 25th, 2013|nieuwsblad|0 Comments

Leave A Comment