Toekomst geloofsgemeenschap

//Toekomst geloofsgemeenschap

Toekomst geloofsgemeenschap

Gastartikel van Jos Jansen

In juni hebt u allen van het bestuur van de z. Titus Brandsma parochie een brief ontvangen met daarin een uiteenzetting van zijn beleid met betrekking tot de kerkgebouwen van onze parochie, met tevens een uitnodiging tot het bijwonen van een informatiebijeenkomst over dit onderwerp in een van de locaties. In Bennekom zal deze bijeenkomst zijn op 8 september. Mocht uw brief tussen het oud papier verzeild zijn geraakt: deze is nog te lezen op de website van de parochie (http://www.rkkerkbennekom.nl); de inhoud is ook in de bijlage van dit stuk weergegeven. Het hier volgende citaat uit deze brief: De mogelijkheid om als lokale geloofsgemeenschap activiteiten te ondernemen blijft belangrijk, maar er wordt vooral gestimuleerd om parochiebreed meer samen te gaan en samen te werken. De periode die wij nu ingaan raakt dus niet alleen de parochianen die hun vertrouwde gebouw verliezen, maar raakt ons allemaal. Daarom willen wij alle parochianen in dit proces meenemen. Wij kunnen ons voorstellen dat dit alles bij u veel vragen oproept. roept vooral de vraag op wat de toekomst is van de lokale geloofsgemeenschappen. Immers hier wordt uitdrukkelijk gesteld dat de nadruk ligt op samengaan en samenwerken. Het belang van lokale activiteiten lijkt daaraan ondergeschikt. Hebben de lokale geloofsgemeenschappen nog bestaansrecht? Toegespitst op Bennekom: heeft de Maria Virgo Regina gemeenschap nog bestaansrecht? Als ons antwoord daarop positief is mogen we van het parochiebestuur verlangen dat dit een beleid voert dat hieraan geen afbreuk doet. En dat kan bepaald niet worden gezegd van wat we tot nu toe zien gebeuren. Natuurlijk moet het parochiebestuur maatregelen nemen om het hoofd te bieden aan het teruglopend kerkbezoek en de mindere kerkelijke betrokkenheid, waardoor niet alle kerken opengehouden kunnen worden. Maar dat hoeft niet alleen maar te resulteren in een eenzijdig centralistisch beleid dat afbreuk doet aan de vitaliteit van de lokale gemeenschappen. Uit niets blijkt dat het parochiebestuur de intentie heeft de vitaliteit van lokale gemeenschappen in stand te houden waar dit mogelijk is. Daarom zou het goed zijn als we op de voorlichtingsbijeenkomst niet alleen maar komen luisteren naar de voorspelbare uitleg van het parochiebestuur over het te voeren kerksluitingsbeleid, maar bij die gelegenheid ook laten weten wat wij van het parochiebestuur verwachten ten aanzien van de belangen van onze lokale gemeenschap. We kunnen het bestuur van de z. Titus Brandsma parochie laten weten dat de lokale geloofsgemeenschap Bennekom: – er alles aan zal doen om de geloofsgemeenschap in Bennekom vitaal te houden. – zich in staat acht de middelen te genereren om zijn kerkgebouw in stand te houden, maar wel recht meent te hebben op beschikbaarstelling van middelen om bijvoorbeeld de parochiezaal aan te passen aan de eisen van deze tijd. – veel belang hecht aan de kleinschaligheid van de lokale gemeenschap en de betrokkenheid op elkaar die daaraan eigen is. – veel waarde hecht aan lokale vieringen naast vieringen in het eucharistisch centrum, ook al zullen dat niet altijd eucharistievieringen kunnen zijn; lokale vieringen bevorderen de gemeenschapszin, gedwongen centrale vieringen (paastriduüm, 5de zondagen) doen daar afbreuk aan. – alleen als ook de belangen van de lokale gemeenschap worden gerespecteerd van harte kan bijdragen aan instandhouding van de parochie als geheel. – veel belang hecht aan participatie aan het maatschappelijk gebeuren in Bennekom; daar liggen meer van de dagelijkse contacten dan in 19 de min of meer kunstmatige grote parochiegemeenschap. Komt u ook en doet u mee?

Jos Jansen

Persoonlijke reactie van Timo Harmsen

Via de website van Bezield Verband lees ik een artikel in Nederlands Dagblad van 20 februari 2015 met de titel “De sfeer in het aartsbisdom Utrecht is om te snijden”. “De toekomstvisie voor het aartsbisdom Utrecht van kardinaal Wim Eijk ligt veel kerkleden, maar ook pastores, als een steen op de maag”. Het gaat over de brief van kardinaal Eijk: “Het geloof in Christus vieren en verbreiden” van 21 november 2014. ‘Verlammend, van bovenaf opgelegd’, ‘geen inspiratie’, zijn de klachten. De schrijver heeft verschillende pastores geïnterviewd, onder wie Henri ten Have in Wageningen. Hij schrijft [QUOTE] Die verlamming herkent pastoor Ten Have in Wageningen, afhankelijk van zijn stemming. Maar alle lokale gemeenschappen overeind houden gaat niet. ‘Dat proberen we al veertig jaar. Het is op.’ Maar er is ook meer nodig dan die ene centrumkerk. ‘Er moet wel een gemeenschap zijn. Niet dat mensen op zondag aan komen rijden voor de eucharistieviering en daarna meteen weer weggaan.’ Hij hoopt in zijn parochie ergens in het midden uit te komen. ‘En ik hoop dat er ooit weer nieuwe belangstelling voor geloof ontstaat.’ [EINDE QUOTE] Als je deze quote goed op je laat inwerken herken je het beleid dat het ZTB-bestuur voert. Als de mensen maar in Wageningen naar de mis komen – de ene echte juridisch geldige mis – en daarna samen koffie blijven drinken, mogen ze op de locaties hun gang gaan binnen de door ons te stellen regels en voor zover wij daarvoor het geld ter beschikking stellen. Het is te begrijpen dat dat dodelijk is. Dodelijk zoals – wat ik al eerder in dit blad schreef – de zogenaamde vijfde zondag, waarop in de locaties geen eigen viering gehouden mag worden en het korenbeleid dodelijk zijn. In 1209 ging Franciscus van Assisi (1182-1226) met 12 volgelingen naar paus Innocentius III. Hij vroeg goedkeuring voor de regels van zijn orde. De paus aarzelde echter. Diezelfde nacht had paus Innocentius III een visioen. Hij zag in zijn droom hoe de basiliek van Lateranen, zijn kathedraal, wankelde en dreigde in te storten. De paus leed hier zeer onder. Plots zag hij Franciscus in zijn lompenkleding bedelen. Hij stond tussen de muren en hield de kerk op haar plaats. Toen wist de paus plots dat de kerk op instorten stond, een kerk die ook een immens grote politieke invloed had en het hele middeleeuwse leven doordrong. Hij zag ook in op welke fundamenten de kerk stond. Franciscus zag hij nu als de christen die de teksten uit het evangelie in praktijk bracht en die toonde wat Jezus eigenlijk wilde. We hebben nu een paus die de barmhartigheid boven de regels laat gelden. Gaat hij, die de naam Franciscus aannam, de kerk redden? Kom in ieder geval naar de bezinningsavond op 24 november 2015 in onze kerk waarop de theoloog Thijs Caspers de vraag zal bespreken ‘Hebben de huidige geloofsgemeenschappen nog bestaansrecht?’ aan de hand van de apostolische exhortatie ‘De vreugde van het Evangelie’ van paus Franciscus. Zie verder de aankondiging elders in dit blad.

By | 2017-04-14T14:05:48+00:00 november 1st, 2015|nieuwsblad|0 Comments

Leave A Comment